رقیه جان و جانان حسین است

                                       بیا تا فدای آن دردانه گردیم

یتیمی گوشه ویرانه خفته

                                      بیا تا در غمش ویرانه گردیم

خدا می دونه یار من حسینه

                                      همه دار و ندار من حسینه

دو عالم فانی و باقی حسینه

                                      می و میخانه و ساقی حسینه

تا ابد مست و مدهوش حسینم

                                      فخرم این بس سیه پوش حسینم

اسیر چشم و ابروی حسینم

                                      چنان خس بر لب جوی حسینم

سر و کار دل من با حسینه

                                      حیاتم گفتن یک یا حسینه